Mijn laatste berichtje uit Australie alweer. De zes weken en een klein beetje zijn op zo'n kleine 12 uur na voorbij. Morgen stap ik in het vliegtuig naar Shanghai. Lijkt voor mij allemaal zo snel gegaan en soms zo onwerkelijk dat ik hier heb rondgereisd. Maar de foto's bewijzen het toch echt!

Maar goed, over naar The Rock Tour, dit was de organissatie waarmee ik de droge woestijn mee doorgereisd heb op weg naar; Uluru, Kata Tjuta en Kings Canyon. Even voor de verbeelding, ik sliep in Alice Springs, wat dus zo'n kleine 6 uur rijden is naar Kings Canyon. Of te wel dat is heen naar Parijs en terug halverwege Belgie. Kortom best een lange reis, in een busje. Maar nadat we 's ochtends om 06.00 uur zijn opgepikt, en dus een kleine 6 uur in een busje hadden gezeten, was onze eerste stop: Kings Canyon! Hier deden we een mooie wandeling van zo'n kleine 4 uur. Onze beentjes konden we dus goed strekken. Kings Canyon, is echt geweldig, Je loopt door de Canyon dan ga je weer omhoog en heb je een goed uitzicht over de Canyon en dan loop je weer naar beneden door de Canyon. Helaas, had het 14 dagen ervoor flink geregend dus ehwm... de woestijn was een beetje groen.

Na de zwempartij, hup in het busje naar onze bush-camping. Onderweg nog even gestopt bij de zoute meren en vanaf een afstandje Fouluru bekeken. Een berg die veel op Uluru lijkt, maar het stiekem niet is. Heel verwarrend. Hier ging ook de zon onder en dat is toch wel een prachtig gezicht hoor! Zand, gras en dan het meer.. Mooi. Toen door naar de bush-camping. Of te wel een camping zonder douche en de toilet is... ewhm... ja.. een huisje met een bankje en een gat in het bankje. In het gat, lag zand en een heel hoop... tsja.. wat je dus doet op het toiltet. Stinken joh! Wat ik dan niet helemaal begreep was dat we die avond Chili Con Carne aten, want iedereen moest die avond zeker 2 keer naar het toilet.

De volgende dag rond 5.30 uur op en richting Kata Tjuta, dit ligt in het National Park wat dus eigendom is van de aboriginals. Mooi gebergte, met de vallei van de wind. Ook hier weer een flinke wandeling van een aantal uurtjes. Maar opnieuw erg mooi. Hier kregen we ook wat uiteg van de gids over de cultuur en hun gebruiken en over hoe ze de woestijn gebruiken om te overleven in deze hitte. Die dag wel te verstaan 42 graden. Ja, dat is warm en nee, dat wil je niet in Nederland. Al is het bij jullie nog zo koud! Iedere dag sjouw je drie liter water mee om te drinken, jammere is alleen dat het nooit koud is. Van 5 uur in je tas te hebben gezeten is het water heerlijk warm. Jammie... (not)

Nog geen 15 minuten na de start van de wandeling voelde ik me niet lekker. Misselijk en last van mijn hoofd. De gids had aangeven als je je niet lekker voelt, moet je dat melden. Dus ik naar de gids toe, hij gaf mij een poedertje om mijn vocht op pijl te houden. De eerste drie slokken waren prima, maar slok vier en vijf gingen niet en ik spuugde alles weer uit (bij de heilige rots van de aboriginals) en of dat nog niet genoeg was ging mijn neus ook nog bloeden. Hoera, iedereen in paniek. (op de gids na) Iedereen in het busje terug naar de visitor centre, waar ik gechecked werd en werd geconstateerd dat ik toch ondanks mijn liters water uitgedroogd was. Te weinig zout, waardoor het water wat je drinkt niet tot slecht wordt opgenomen. Heel prettig, dus ik werd in een kamertje gebracht met ijs in mijn nek, op mijn hoofd, op mijn borst en op mijn buik om af te koelen. Gezellig in mijn uppie. De gids was de rest van de groep naar de volgende stop aan het brengen en de man van het visitor centre liet mij gewoon lekker alleen liggen daar. Heel gezellig, naast een zoemende ijskast en een luide airco.

Het mooie was om 17.00 uur ging het centre dicht en werd mij vertelt het gebouw te verlaten. En buiten te wachten op mijn gids. In de zon! Ik had net 2 minuten daarvoor een uur lang in ijs gelegen vanwege uitdroging. Te bizar, maja.. je zit midden in de woestijn dus een alternatief is er niet echt. Gelukkig voelde ik me een stuk beter en was ik ook een stuk afgekoeld. Gelukkig binnen 10 minuten stond de gids voor het visitor centre en hij kon niet begrijpen dat ze me er uit hadden gezet. Tsja, blijkbaar stond het avondeten klaar voor die man. Ach..

Maar goed, de tour ging verder. We gingen de zonsondergang bekijken met op de voorgrond Uluru. Iedere 10 minuten verandert de kleur van de rots door de ondergaande zon. Ontzettend mooi, heel indrukwekkend ook. Je ziet de kleurverschillen wel goed, maar op de foto's is pas echt goed te zien hoe de kleuren veranderen.

Nou weer een nachtje slapen onder de sterren en bij een kampvuurtje, dit keer met douche en toilet mogelijkheden. Erg prettig. Wat stomme maar zeer grappig spellentjes gedaan bij het kampvuur, aboriginals verhalen en gewoon lekker kletsen. Daarna heerlijk slapen, alleen was er een Canadees meisje die de heleboel bij elkaar snurkte, dus ik had mijn oordopjes maar ingedaan. want het was echt niet normaal. Probleem alleen was, dat de volgende ochtend Annieke (ned. meisje op de tour) mij moest wakker maken toen iedereen al bijna klaar was en in de bus zat. Hmmm.. ik moest toen nog douche en alles inpakken.

Op de laatste dag gingen we de zonsopgang bekijken met op de voorgrind Uluru en schuin aan de zijkant Kata Tjuta. Prachtig gezicht opniew. Mooie kleur verschillen en prachtige zonsopkomst. En met het opkomen van de zon, kwamen ook gelijk de vliegen te voorschijn. Die had ik nog niet eerder genoemd maar die waren dus echt overal aanwezig en niet 1, niet 2 of 5 nee.. met gemak 25 per persoon. Heel leuk, bijna iedereen liep met een vliegennetje op zijn of haar hoofd. Een hoop zalfjes en creme-tjes die de vliegen moesten weghouden. Ik had een potje gekregen van de Ieren waarmee ik ook St. Patricksday heb gevierd, het rook een beetje vreemd, maar de vliegen bleven weg voor 45 min tot 1 uur en dan moest je je gezicht weer insmeren. Zelfs de gids was verrukt dat ik dat potje bij me had, want hij wilde toch ook wel een paar keer gebruik maken van het spullentje. Na de zonsopgang, was het weer de buurt voor een wandeling rond de Uluru, ongeveer 3 tot 3.5 uur. Wel opnieuw weer heel mooi. Op sommige plaatsen schilderingen van de aboriginals en soorten inhammen die voor verschillende doeleinden werden gebruikt. Zoals bijvoorbeeld een plaats om te koken, te bevallen, te vergaderen, allemaal heel gaaf om te zien. Er was ook een waterwhole waar zich weer een aboriginal-verhaal afspeeld met 2 slangen, uiteraard met een verklarend doeleinde waarom de besjes rond de waterwhole giftig zijn. Nou deze wandeling, die ik wel gewoon gemaakt hebt, met in mijn rugzak inmiddels, 3.5 liter water en een zakje poeder voor het geval ik het niet zou trekken van mijn gids. Ging het wel goed, moest wel 100x plassen, gezellig achter een steen of bosje terwijl half Australie die wandeling op het pad aan het doen is. Gelukkig had ik inmiddels ook een leuk groepje waarmee we de wandeling deden die allemaal in de gaten hielden of ik wel genoeg dronk.

Na de wandeling terug naar Alice Springs. Eerst nog even langs een kamelen-fokkerij waar je op een kameel kon zitten. (Nou nee, dankje) Vervolgens door naar Alice Springs, douche en omkleden even rusten en dan naar de after party, waar je kon eten en gezellig een drankje kon doen ter afsluiting van de tour. Op het menu: Camel Curry Pie! Tsja, dat moet natuurijk even geprobeerd worden. Smaakte erg lekker, al zeg ik het zelf. Daarna drankjes en dansen in de pub ernaast. Ontzettend gelachen, onze gids was niet meer de verantwoordelijke jongen, hij ging daadwerkelijk helemaal los. Waarbij door de gehele tour geconstateerd werd dat hij: 1, niet kan dansen... wel een leuke poging doet. 2, hij heel vals zingt... opnieuw wel een leuke poging doet en 3. Hij toch wel de leukste gids was van de hele Rock Tour organisatie. De rest van de gidsen stonden een beetje flauw met hun drankjes langs de bar, een beetje chagrijnig te doen. Maar alles even samengevat: een ontzettend gave tour en een hele mooie tour! Een gedeelde eerste plaats met Fraser Island!

De volgende update is vanuit China! De foto's volgen nog, want ik weet niet hoe ik extra fotoruimte moet creeren en mijn wasmachine is bijna klaar dus ik heb ook geen tijd om dat nu even uit te zoeken. Maar ik beloof de foto's volgen nog!

Liefs & Groetjes