Hello Hello,

Hier zijn we weer! Dit keer vanuit het zeer koude Xi'an met een maximum temperatuur van wel 8 graden vandaag! Gezien het feit dat we beide geen winterjassen hadden ingepakt en we gister onze spullen naar de wasserette hadden gebracht was het kiezen van kleding voor deze ' warme' dag erg beperkt. Maar gelukkig kennen wij de klaagjes-techniek. Dus we konden ons redelijk kleden, maar het was echt koud!

Allereerst even over de 18 uurtjes in de trein met dit keer een soft sleeper. Nou voor de mensen die ooit nog van plan zijn om naar China te gaan en te reizen per trein, neem een soft sleeper. Je kan sowieso recht op zitten, als je wilt alle 18 de uren dat je reist. Geen gekke, harde Chinese televisie boven je, een eigen tafeltje en een mega grote thee kan. Verder kan je je hokje ook sluiten er zit een deur in. Kortom van alle luxe voorzien! Daarnaast hadden wij het geluk dat we de gehele reis geen andere mensen in ons hokje hadden. Heerlijk! Wel duizendmaal beter dan een hard sleeper. Al klinkt het misschien nog niet hemels, als je het verschil eenmaal kent wil je niet anders meer. Helaas gaan we vanaf Kunming niet meer met de trein reizen.

Kunming zelf is een vrij grote stad met een leuk groot centrum, met leuke winkeltjes en wat beelden en fonteinen. Niet bijzonder indrukwekkend, maar wel leuk om door heen te wandelen. Toen we aankwamen op het treinstation wilde we met een taxi naar ons hostel. Althans een hostel wat we uitgekozen hadden maar nog niet geboekt. Geen enkele taxi wilde ons erheen brengen, dus dat werd al lastig. Op naar het busstation, gelukkig rijden er daarvan in Kunming ook maar een paar 100 en welke gaater richting het hotel? Tsja, hup bepakt en bezakt naar het informatiecentrum daar moeten ze ons wel kunnen helpen. Na wat engels, chinees, handen en voeten kwamen we uit bij bus 23 en een stukje lopen. Ach met zo'n 15 kg op je rug en zo'n 4 kg op je borst wil je niets liever dan lopen, toch. Nou de bus was makkelijk te vinden en uitstappen ging ook goed en dan wandelen. De straat die we zochten, bleek achteraf gewoon niet meer te bestaan. Er zat een muur op een plaats waar ooit de straat zat. De volgende straat konden we wel in, deze liep gelukkig omhoog en was best een beetje steil. Altijd prettig met die kilo's. Nat van het zweet en een beetje moe, kwamen we aan bij het hostel. Alleen toen bleek dat alle double/ twin/ single rooms vol zaten. Ai, ja dat heb je als je niet van te voren reserveerd. Het meisje achter de bali sprak helemaal geen engels. Er werd gebeld en Ivar mocht door de telefoon met de baas van het hostel spreken. Deze meneer had nog meet hostels en hotels, gaaf de naam van een ander hostel en liet het meisje van de receptie de naam op een kaartje schrijven en we moesten maar een taxi pakken of de bus. Het werd dus een taxi.

Niet schrikken, een taxi kost ons gemiddeld zo'n 15 RMB, omgerekend zo'n 1,75 euro. Dus dat is de moeite niet. (de moeite is: het komen waar je zijn moet als je geen chinees spreekt of kan lezen) Maar deze keer wilde de taxi ons wel brengen naar het hotel. Gelukkig maar, want dat hadden wij nooit zelf kunnen vinden. Dit keer was er wel een kamer beschikbaar, dus we konden eindelijk in checken. Yeah!! Na even opgefrist te hebben gingen we op zoek naar eten en een mooie tempel in de buurt van het hotel. De tempel hadden we snel gevonden, het eten werd lastiger dan we dachten. Maar uiteindelijk kwamen we bij een restaurant, wat de lokale specialiteit serveerde. De mensen die Ivar goed kennen zullen dit wel weten; Ivar houd graag van dingen uitproberen op het gebied van eten. Dus deze unieke mogelijkheid moest benut worden. Noodles over the bridge heet het. Het komt neer op een grote slabak met een lichte bouilon, om die bak heen krijg je verschillende kleine bordjes met wat groenten en vlees. Alles wat op de klein bordjes ligt, kiep je dus in de bak en je laat het opwarmen of zinken. (hoe je het noemen wilt) Na een minuut of vijf vis je wat je tegen komt in de bak eruit en eet je het op. Ik kon er nou niet echt heel warm van worden. Vies was het niet, maar dit ga ik thuis niet proberen te maken. Hierna dus naar een tempel. Erg mooi, erg glitter. Veel goud, rood en hele felle kleuren. Wel heel veel mensen die de goden kwamen eren met wierook en kaarsen. Een mooi gezicht. Verder, gewon gewandeld en geshopt. Althans vooral Ivar heeft deze eerste dag veel inkopen kunnen doen.

Voor de tweede dag hadden we in gedachte om naar de Bamboo Tempel te gaan. Volgens de Lonely Planet kon dat makkelijk vanaf een bepaald hotel met een mini bus voor 10 RMB. Nou het hotel was al lastig te vinden, wat bleek het hotel was gesloten en een totaal leeg en vervallen gebouw. Heel veel mini busjes waren er dus dan ook niet. De bus die we vonden vroeg zo'n 80 RMB voor heen en terug en 60 RMB voor alleen heen. Busje was al niet echt heel schoon, dus dit verwende reizigertje wilde met de taxi. Na een vrij lange rit, over wegen die nog niet waren aangelegd, langs de afgrond en inhaalmanouvers die wij niet kennen in Nederland kwamen wij aan bij Bamboo Tempel. (voor 33 RMB) De tempel was opnieuw groot en mooi. Erg indrukwekkend, maar ook weer een hoop glitter en glamour. De foto's geven een beter beeld dan wat ik er over kan zeggen. Dus jullie moeten maar wachten op de foto's. Maara, dan nog terug van de tempel, midden op een berg. Geen vaste taxi standplaats, helemaal niets. Hmmm... gelukkig kwam er een bus langs die ons wel wilde meenemen voor jawel.. 10 RMB. Het busje ging wel naar Kunming, alleen kwamen wij bij de eindhalte achter, niet naar dat gedeelte waar wij moesten/ hoorden te zijn. Het vrouwtje van de bus zette ons op de bus die ons wel zou brengen naar de plek waar we hoorden te zijn. Alleen die bleek daar helemaal niet naar toe te gaan. De bus waar we in zaten bracht ons naar het centrum. Ook leuk, alleen niet helemaal de bedoeling. Inmiddels was het alweer 15.00 uur, dus besloten we de rest van de dag maar gewoon in het centrum te blijven, want eer dat we dan weer ergens anders waren was waarschijnlijk de volgende tempel al gesloten. Opnieuw lekker gewinkeld en gegeten. Moe maar voldaan, kropen we ons bedje die avond in. Lekker met de geshopte verse thee en een boekje.

Zondagmiddag vlogen we naar Xi'an maar 's ochtends gingen we eerst nog even naar het park. Daar waren een hoop Chinezen aan het Thai Chi'en (schrijf je dat zo?) Veelal op muziek, erg leuk om te zien. Verder was het in Munming ook gewoon 27 graden en dus heerlijk om een boekje te lezen. Echt weer even rust en genieten. Omdat we al vroeg naar het park vertrokken, haddn we geen tijd om te ontbijten dus dat zouden we dan wel in het park doen. Eindelijk een plekje gevonen waar ze eten serveerde. Op de kaart dachten wij gezien te hebben Toasted Beef, wij hadden in gedachte iets van een broodje met beef, geroosterd of gewoon warm. In iedergeval niet wat we eserveerd kregen. Moeilijk te omschrijven waar het op leek, maar tsja.. droge stukjes vlees, waar het leek alsof er nog huid op zat. Maar als je het at, dan toch weer niet. Smakelijk was het in ieder gaval niet. Het stilde de honger voor mij wel even, ik was gewoon een beetje misselijk. Jakkus!! Wat zag dat er vies uit. Iewwww..

Maar we vlogen dus naar Xi'an. Het vliegtuig had voor alle Europeanen of niet- Chinees sprekende mensen voor een nog onduidelijk reden een flinke vertraging. En daar wordt je toch wel gaar van. Ach.. Het was vliegen en we waren er dus binnen 4 uur. Wat al een wonder genoemd kan worden als je normaal 18 uur in de trein zit.

Okay, misschien klinkt alles een beetje als klagen. Maar we hebben het wel echt naar ons zin. Nu kijken we lachend terug op alle dingen die energie vreten, (zoals communiceren). Maar China is echt wel een mooi en bijzonder land. De natuur, cultuur en architectuur zijn echt heel gaaf en zo anders dan in het Westen.

Nu staan er wel een aantal Chinezen te wachten totdat ik klaar ben op de enige pc van dit hotel dus ik brei er weer een eind aan.

Heel veel groetjes en dikke Kussen!!

PS: Jeroen en Michiel heel veel plezier in Australie, het is geweldig!