Hallo Allemaal!

Hier weer een berichtje uit China! Ik weet niet waar te beginnen met vertellen want er zijn zoveel leuke dingen om te vertellen. Goed als eerst nog wat leuke dingentjes uit Suzhou, waar we verbleven bij Vincent & Jessica, die ons echt in de watten hebben gelegd! (Als nog bedankt!) Een grappig voorval, de vorige keer niet beschreven in mijn stukje was tijdens het diner met Andre en Astrid bij de Japanner. Aan het einde van het eten had Astrid en wij ook wel nog wel trek in ijs en misschien wat vers fruit. Dus er wordt een serveerster geroepen en gevraagd om; ice cream and some fresh fruit, of dat mogelijk is.. Een wenkbrauw omhoog en een wenkbrauw omlaag en een brede glimlach. (in glimlachen zijn ze erg goed, vertrouw er niet op dat het dan ook goed komt) Maar na een minuutje staat de serveerster weer naast ons met: een teiltje ijsklontjes en 2 in partjes gesneden sinaasappelen. Tsja, ijs en fruit.. Klagen kan je niet.. Maar je kan je misschien indenken dat wij daar erg veel lol om hadden.

In het vorige verhaal hadden we het over scooter rijden, wat echt heel tof was. En dat we daarna uiteten zijn geweest bij een goed Chinees restaurant. Dit was nog niet het einde van de dag, rond een uurtje of negen gingen we langs een massagesalon, voor een voetmassage. Ja, dat is echt hemels en genieten! Heerlijk! In een mega grote realx stoel lagen we te genieten van een thee en een zeewier-koekje. (Ik vind die dingen echt heerlijk!) Ondertussen worden je voeten in een badje gedaan en je benen gemasseerd. Ja, het leven is slecht hoor, hier!

De volgende dag was helaas het vertrek uit Suzhou. 's Ochtends nog wel ontbeten, heerlijk zelf gebakken brood met Hollandse kaas en koffie. Tassen opnieuw in pakken en afscheid nemen van een heerlijke douche, die zonder morren gewoon warm water geeft. Het hele gezin bracht ons naar het station en zei ons gedag. Jammer om afscheid te nemen want wij hebben echt een geweldig weekend gehad. Hopelijk zij ook.

Allereerst de trein van Suzhou naar Shanghai, daar op de metro naar Railway Station South Shanghai (voor het gemak), daar op de trein naar Guilin en met de bus naar Yangshou. In totaal van deur tot deur een reis van 28,5 uur. Je moet er wat voor over hebben om iets van China te willen zien. De eerste treinreis was heerlijk, grote stoelen, veel beenruimte (zelfs voor Europeanen). Heerlijk, helaas maar 40 minuten. Toen in een propvolle metro. Mensen die London al te druk vinden, sla Shanghai metro dan maar over, want het is net een mierenhoop. Er zit (in tegenstelling tot Nederlands) wel een logica in het metrostelstel ook in de treinen, er zit een simpele en begrijpbare logica in, dus snappen doe je het heel snel. Het is alleen ontzettend druk en vol met mensen. Overal waar je kijkt, mensen, mensen en nog eens mensen. je bent letterlijk nooit alleen.
Maar goed, treinreis deel 2 was een hard sleeper. Dat is dus een wagon met 10 inhammen met in elke inham zes bedden, drie aan elke zijde boven elkaar. In totaal deel je je wagon dus met 60 mensen voor 22 uur! Ivar en ik hadden beide het middelste bed, je kan dus niet recht opzitten, want dan zit je met je hoofd tegen het boven bed. Je kan dus alleen maar liggen of gebukt zitten, voor 22 uur. Had ik al gezegd dat we dus 22 uur niet normaal konden zitten?! Nou we hebben ieder eet momentje aangegrepen om een wandeling te maken van wagon 15 naar wagon 10 om daar in het eet gedeelte dus wel normaal te kunnen zitten en om onze spieren te kunnen bewegen. Voor nou toch zeker wel 30 min tot 45 min. Dat is toch al zo'n 2 uur van de reis. Verder viel de treinreis opzich wel mee, je irriteert je alleen de eerste 10 uur aan alles en iedereen en verder lees je een boek, je kletst, je doet een spellentje en je kijkt de meest waardeloze chinese films die er zijn. Dan opeens ben je op plaats van bestemming: Guilin.

In Guilin gelijk in de bus naar Yangshou. Hoe vind je de bus? Nou dat is best heel simpel, je loopt een parkeerplaats op, je kijkt wie er het hardst schreeuwt en je luistert of hij/zij iets wat lijkt op Yanshou schreeuwt. Is dat zo, dan loop je daar naar toe, vraagt het voor de zekerheid en stapt in de bus. Een bus die meer iets weg heeft van een touringcar, maar goed, hij rijdt. Opnieuw een bizar slechte chinese film. (of wij snappen gewoon de humor niet) Maar na 1,5 uur sta je inderdaad met 2 benen en je bagage in Yangshuo. We hadden niets geboekt en ook dat is geen probleem. Je luistert opnieuw wie er het hardst schreeuwt, wel in het engels dit keer, je kijkt wat plaatjes van kamers. Je loopt met je bagage achter zo'n schreeuwlelijk aan. Je controleert of je de kamer goed vind. Je dingt wat over de prijs en voor een kleine 13 euro per nacht heb je een kamer. A. in het centrum, B. met tv en pc (gratis), C. uitzicht op de stad. Nou wat wil je nog meer?

In Yangshuo zelf, hadden we zo'n 2,5 dagen om ons te vermaken. Dus dat hebben we dan ook maar gedaan. Na onze reisplannen iets te hebben gewijzigd, hebben we vliegtickets geboekt van Kunming naar Xi'an en een treinkaartje van Guilin naar Kunming (opnieuw zo'n 18 uur in een trein, dit keer een soft sleeper). Voor leuke dingen hebben we een boottocht gemaakt over de Li rivier, naar Fuli en terug. Prachtige natuur, bergen omgeven door een beetje mist. Niet al te hoog maar heel veel achter en tussen elkaar. Echt een geweldig mooi uitzicht. Zeker op een bamboe bootje. (met motor) Langs de rivier drijven een aantal vissershuisjes met netten en gevangen vissen. Op het land zie je hier en daar wat landbouw, en dan niet de mega hectares zoals in Nederland maar een paar vierkante meters. Fuli zelf een klein dorpje, een beetje bouwvallig, veel landbouw om het dorpje heen. Wel ook een prachtig uitzicht, op prachtige natuur. Maar het voelt net of jij daar als rijke Nederlander een beetje aan het aapjes kijken bent. Maar tot nu toe, iedereen aardig en weer die brede glimlach. De schipper van ons bamboe-bootje liet ons nog even de delicatessen van de streek zien: muizen, cavia's en nog veel grotere knaagdieren. Wel heel schoon allemaal en ze stonken niet, maar om ze nou op te eten... Hij vertelde vol trots dat ze per beestje 400 yuan/ rmb vragen, zo'n 45 euro.

Omdat de voetmassage zo goed bevallen was, waren wij inmiddels nieuwschierig geworden naar een total body massage. Gewoon met kleding aan, een massage van hoofd tot teen. Hup, wij naar een vrij grote salon, met veel mensen aanwezig en wachten op onze beurt. Netjes op een bedje en het begon vrij goed. Lekker op je rug, beetje kneden en duwen en dan je schouders en toen.... auw... iew... auw... ah... oef... pff.. zucht... steun.. kreun... ahw.. PIJN! Gewoon ordinair pijnlijk. Ik was blij toen die naar mijn benen en kuiten ging, als was dat ook niet altijd even prettig, minder pijn dan mijn nek, rug en schouderbladen. Mijn hoofd en gezicht was wel heel goed. Maar auw.. auw.. auw.. de rest. Ik dacht maar, nou dit is dan lekker zo hoort het dan blijkbaar. Maar achteraf vertelde Ivar dat het niet pijn hoort te doen en dat hij nou niet echt happy was van de massage. Aan het einde van de avond waren we tot de conclusie dat we waarschijnlijk niet zo snel meer een total body massage zouden doen. Of wel een total body mishandeling. (zonder blauwe plekken overigens)

De volgende dag (vandaag) hebben een fietstocht gemaakt van 4,5 uur naar de 600 jaar oude Drakenbrug. Een pittige tocht, niet vanwege de duur of de afstand, maar vanwege het feit dat het door de modder moest. Altijd heerlijk op een net te kleine damensfiets met gladde banden. Een uitdaging opzich! Maar we zijn er gekomen, door de modder en op het vertrouwen van Chinezen met een brede glimlach die alleen het woordje Dragon Bridge kennen en dan wijzen met hun vinger in een bepaalde richting die je zelf nooit gekozen zou hebben. Er staan maar op heel weinig borden engelse woorden, of normale letters dus alles is op de gok. Daarnaast, hadden wij geen kaart alleen maar een mini kaartje uit de Lonley Planet. Waar natuurlijk niet alle kronkelweggentjes op staan en die zijn er veel hoor. Ivar wilde graag terugfietsen langs de Yulong rivier omdat we dan op een gegeven moment 100% bij een kleine brug moesten uitkomen die ons terug naar Jima zou leiden en vanaf daar wisten we wel hoe we naar Yangshuo moesten komen. Alleen langs de rivier fietsen, betekenden niet fietsen, maar met je fiets op een hele smalle verhoging lopen door andermans moestuin en gewas. Een enorme, vieze modderpoel en daar dan je fiets lekker door heen trekken. Leuk joh, echt genieten. Van je kruin tot je tenen onder de modder zitten, een beetje zigzaggend door de modder lopen, wegglijden en zakken in de modder. Echt zo ontzettend leuk... (ja, ik had lichte moordneigingen) Maar uiteindelijk konden we dan toch ook nog een stukje fietsen, kwamen we we heel even weer op beton en toen de kleine brug waar we naar op zoek waren en toen... Jima! Vanaf hier konden we gewoon weer naar het hotel fietsen. Yeah!! We hadden het overleefd. Wij waren ontzettend smerig en de fiets die we hadden gehuurd voor 1,10 euro, was niet meer om aan te zien. Maar we waren weer in Yanshuo, allereerst de fiets weggebracht, heerlijk gedouched, (je moet in dit hotel de douche en de kraan te gelijk aan zetten anders heb je alleen koud water) daarna een voetmassage, dat durfde we dan nog wel aan na die total body-mishandeling. Een hapje eten, even een wandeling langs de shopjes en lekker naar het hotel.

Morgen vertrekken we dus naar Kunming per trein. We houden jullie op de hoogte!

Heel veel Liefs en Groetjes!

Ps; Als nog gefeliciteerd oom Martin, is al weer en paar dagen geleden, maar beter heel erg laat dan nooit...

Tante Ella, u ook nog vele jaren!

Sandra, jij ook gefeliciteerd en Merle jij ook een fijne verjaardag!

Jeroen, nog 7 dagen man! Australie schiet al op!

Nou dat was het wel weer denk ik!

Ivar en Stephanie