Xi'an, Luoyang - Longmen Caves, Tai'an - Qufu & Tai' Shan.
Hallo Allemaal,
Eindelijk weer even een berichtje uit het zeer in temperatuur wisselende China! Het is wat dat betreft soms net Nederland. De ene dag loop je heerlijk in een korte broek en de volgende dag loop je weer met een sjaal om je nek en heb je de neiging om handschoenen te kopen.
Zoals jullie op de foto's hebben kunnen zien, hebben we in Xi'an het terracotta-leger bezocht. Heel indrukwekkend allemaal die poppentjes. Al die verschillende gezichten er zijn er wel meer dan 7.000 en geen enkel poppentje is qua gezicht hetzelfde. Voordat we naar het leger gingen, ging de tour eerst nog langs een klein museum, in het museum lagen resten van een oud dorp Bang Po genoemd. Vooral heel veel overblijfselen van mensen, kruiken en gaten in de grond. Daarna langs een tombe van de eerste emperor (keizer). Het was niet de echte tombe, maar een namaak tombe, omdat de echte tombe zich op een berg bevond en deze nog nooit was geopend omdat men bang is voor beschadigingen en beroving. Kortom, ze weten niet hoe het eruit ziet, maar hebben wel een idee via tekeningen en ze bouwen dus maar iets. Ach, het was wel aardig... hoop kerstverlichting langs de tombe en de muren. Na het leger (wat dus veruit het gaaftse was van de hele tour) gingen we nog naar een heetwater bron, waar veel beroemde politici, keizers en andee beroemdheden ooit een bad hebben genomen. Het water is er standaard 43 graden (ja, best warm) en er zijn een aantal fonteinen en baden waar je je kan wassen of je voeten kan schoonmaken. De gebouwen rond de waterbronnen en de tuin waren heel mooi om te zien.
Een dag na de tour wilden we vertrekken per bus naar Luoyang. Alleen voelde Ivar zich niet lekker. En was het dus niet echt handig om dan uren in de bus te gaan zitten. Dus we hebben besloten om nog een dag langer in Xi'an te blijven. Het is ook gewoon een leuke stad om heerlijk in rond te lopen en om koffie te drinken in de Starbucks. (lekker warm!)
De dag erna wel met de bus naar Luoyang, hoewel de Lonley Planet zei dat de busreis maar 5 uur duurde, duurde deze echter gelukkig maar 8 uur!! Blij dat we geen dag eerder zijn gegaan want dat had Ivar niet getrokken. De busreis zelf was namelijk geen luxe ofzo. Er waren geen kippen en konijnen aanwezig Maar het scheelde niet veel. Je mag in bussen namelijk gewoon roken, spugen in prullebakken en boeren laten. Heel normaal. Daarnaast is er genoeg beenruimte voor een gemiddelde Chinees maar niet voor een gemiddelde Europeaan. Dus dat is passen en meten. Wel heel knus zo!
In Luoyang zijn we naar de Longmen Caves geweest. Het zijn niet echt grotten, het is een enorme rotswand waar men vroeger, paar honderd jaar geleden, ontzettend veel beelden zijn uitgehakt van verschillende goden. Inmens en reusachtig sommige van hen. Er zijn ook kleine beelden in de rosten uitgehakt maar echt voor een behoorlijke lengte, hoog en laag. Fantastisch om te zien en er langs te lopen en te kijken. Echt heel indrukwekkend. Ze hadden vroeger blijkbaar heel wat vrije tijd. (geintje
Vervolgens met de trein naar Tai'an. Opnieuw een hardsleeper maar we zijn daar inmiddels aangewend. Oordopjes in en tukken! We vertrokken 's avonds vrij laat wat dus betekend dat we bijna gelijk in ons bedje konden rollen om ook te gaan tukken. We moesten er ook al vrij vroeg uit uurtje of 6, dus ietsjes eeder naar bed kon die avond geen kwaad. Aangekomen in Tai'an gelijk een hotel gezocht om onze bagage te kunnen dumpen, een kamer reserveren en op zoek naar het bustation. Want op de planning stond Qufu! Qufu is de stad van Confusius, een beroemd denker en een sociaal filosoof. Zijn filisofie is later zelfs om gezet in een religie, kortom erg belangrijk voor China. Hij heeft daar zijn tempel, zijn huis en zijn begraafplaats in Qufu en die kan je allemaal bezichtingen. Dus, dat hebben we dan ook maar gedaan. Zijn tempel die wel wat weg heeft van een kleine stad/ campus is heel mooi om te zien. Er heerst een bepaalde rust. Al zou je dat niet zeggen als je de eerste souvenier winkel binnenloopt. Het huis is wel leuk om te zien en rond te lopen maar is minder bijzonder dan de tempel. De begraafplaats daarentegen is opnieuw heel rustig, vol met natuur, bloemen en inmens grote grafstenen waarvan je de tekst niet kan lezen.
Voor de volgende dag in Tai'an stond de berg Tai'Shan op het menu. Een zeer beroemde en heilige berg volgens de Chinezen. Ook een hoop beroemde Chinezen heeft de berg beklommen. Dus ja, we moesten wel. In totaal doe je er zo'n 4 tot 5 uur over, maar wij zijn wel een beetje lauie toeristen dus halverwege na zo'n 2 uur deden w de rest met de kabelbaan. En wat blijkt, er zijn zelfs Chinezen die het eerste stuk niet eens lopen die komen per mini bus naar de kabelbaan. Tsja, dat kan natuurlijk ook. De eerste twee uur zijn overigens best pittig, maar te doen. Al waren we wel blij dat we de kabelbaan zagen. Het uitzicht was prachtig en we hebben ook erg genoten. Het was allemaal wel heel erg commerciel. Zelfs op de berg en langs de route staan kraampjes en eettentjes. Echt heel erg.
Ik wil graag nog meer vertellen maar mijn tijd is bijna om en ik moet het verhaal nog uploaden dus ik moet helaas stoppen. Donderdag vliegen we alweer naar huis en hoop jullie dan zeker allemaal binnenkort weer een keer te zien! Misschien typ ik van de week nog een stukje over Beijing en HongKong!
Dikke Kusz en Groetjes!!
Kunming
Hello Hello,
Hier zijn we weer! Dit keer vanuit het zeer koude Xi'an met een maximum temperatuur van wel 8 graden vandaag! Gezien het feit dat we beide geen winterjassen hadden ingepakt en we gister onze spullen naar de wasserette hadden gebracht was het kiezen van kleding voor deze ' warme' dag erg beperkt. Maar gelukkig kennen wij de klaagjes-techniek. Dus we konden ons redelijk kleden, maar het was echt koud!
Allereerst even over de 18 uurtjes in de trein met dit keer een soft sleeper. Nou voor de mensen die ooit nog van plan zijn om naar China te gaan en te reizen per trein, neem een soft sleeper. Je kan sowieso recht op zitten, als je wilt alle 18 de uren dat je reist. Geen gekke, harde Chinese televisie boven je, een eigen tafeltje en een mega grote thee kan. Verder kan je je hokje ook sluiten er zit een deur in. Kortom van alle luxe voorzien! Daarnaast hadden wij het geluk dat we de gehele reis geen andere mensen in ons hokje hadden. Heerlijk! Wel duizendmaal beter dan een hard sleeper. Al klinkt het misschien nog niet hemels, als je het verschil eenmaal kent wil je niet anders meer. Helaas gaan we vanaf Kunming niet meer met de trein reizen.
Kunming zelf is een vrij grote stad met een leuk groot centrum, met leuke winkeltjes en wat beelden en fonteinen. Niet bijzonder indrukwekkend, maar wel leuk om door heen te wandelen. Toen we aankwamen op het treinstation wilde we met een taxi naar ons hostel. Althans een hostel wat we uitgekozen hadden maar nog niet geboekt. Geen enkele taxi wilde ons erheen brengen, dus dat werd al lastig. Op naar het busstation, gelukkig rijden er daarvan in Kunming ook maar een paar 100 en welke gaater richting het hotel? Tsja, hup bepakt en bezakt naar het informatiecentrum daar moeten ze ons wel kunnen helpen. Na wat engels, chinees, handen en voeten kwamen we uit bij bus 23 en een stukje lopen. Ach met zo'n 15 kg op je rug en zo'n 4 kg op je borst wil je niets liever dan lopen, toch. Nou de bus was makkelijk te vinden en uitstappen ging ook goed en dan wandelen. De straat die we zochten, bleek achteraf gewoon niet meer te bestaan. Er zat een muur op een plaats waar ooit de straat zat. De volgende straat konden we wel in, deze liep gelukkig omhoog en was best een beetje steil. Altijd prettig met die kilo's. Nat van het zweet en een beetje moe, kwamen we aan bij het hostel. Alleen toen bleek dat alle double/ twin/ single rooms vol zaten. Ai, ja dat heb je als je niet van te voren reserveerd. Het meisje achter de bali sprak helemaal geen engels. Er werd gebeld en Ivar mocht door de telefoon met de baas van het hostel spreken. Deze meneer had nog meet hostels en hotels, gaaf de naam van een ander hostel en liet het meisje van de receptie de naam op een kaartje schrijven en we moesten maar een taxi pakken of de bus. Het werd dus een taxi.
Niet schrikken, een taxi kost ons gemiddeld zo'n 15 RMB, omgerekend zo'n 1,75 euro. Dus dat is de moeite niet. (de moeite is: het komen waar je zijn moet als je geen chinees spreekt of kan lezen) Maar deze keer wilde de taxi ons wel brengen naar het hotel. Gelukkig maar, want dat hadden wij nooit zelf kunnen vinden. Dit keer was er wel een kamer beschikbaar, dus we konden eindelijk in checken. Yeah!! Na even opgefrist te hebben gingen we op zoek naar eten en een mooie tempel in de buurt van het hotel. De tempel hadden we snel gevonden, het eten werd lastiger dan we dachten. Maar uiteindelijk kwamen we bij een restaurant, wat de lokale specialiteit serveerde. De mensen die Ivar goed kennen zullen dit wel weten; Ivar houd graag van dingen uitproberen op het gebied van eten. Dus deze unieke mogelijkheid moest benut worden. Noodles over the bridge heet het. Het komt neer op een grote slabak met een lichte bouilon, om die bak heen krijg je verschillende kleine bordjes met wat groenten en vlees. Alles wat op de klein bordjes ligt, kiep je dus in de bak en je laat het opwarmen of zinken. (hoe je het noemen wilt) Na een minuut of vijf vis je wat je tegen komt in de bak eruit en eet je het op. Ik kon er nou niet echt heel warm van worden. Vies was het niet, maar dit ga ik thuis niet proberen te maken. Hierna dus naar een tempel. Erg mooi, erg glitter. Veel goud, rood en hele felle kleuren. Wel heel veel mensen die de goden kwamen eren met wierook en kaarsen. Een mooi gezicht. Verder, gewon gewandeld en geshopt. Althans vooral Ivar heeft deze eerste dag veel inkopen kunnen doen.
Voor de tweede dag hadden we in gedachte om naar de Bamboo Tempel te gaan. Volgens de Lonely Planet kon dat makkelijk vanaf een bepaald hotel met een mini bus voor 10 RMB. Nou het hotel was al lastig te vinden, wat bleek het hotel was gesloten en een totaal leeg en vervallen gebouw. Heel veel mini busjes waren er dus dan ook niet. De bus die we vonden vroeg zo'n 80 RMB voor heen en terug en 60 RMB voor alleen heen. Busje was al niet echt heel schoon, dus dit verwende reizigertje wilde met de taxi. Na een vrij lange rit, over wegen die nog niet waren aangelegd, langs de afgrond en inhaalmanouvers die wij niet kennen in Nederland kwamen wij aan bij Bamboo Tempel. (voor 33 RMB) De tempel was opnieuw groot en mooi. Erg indrukwekkend, maar ook weer een hoop glitter en glamour. De foto's geven een beter beeld dan wat ik er over kan zeggen. Dus jullie moeten maar wachten op de foto's. Maara, dan nog terug van de tempel, midden op een berg. Geen vaste taxi standplaats, helemaal niets. Hmmm... gelukkig kwam er een bus langs die ons wel wilde meenemen voor jawel.. 10 RMB. Het busje ging wel naar Kunming, alleen kwamen wij bij de eindhalte achter, niet naar dat gedeelte waar wij moesten/ hoorden te zijn. Het vrouwtje van de bus zette ons op de bus die ons wel zou brengen naar de plek waar we hoorden te zijn. Alleen die bleek daar helemaal niet naar toe te gaan. De bus waar we in zaten bracht ons naar het centrum. Ook leuk, alleen niet helemaal de bedoeling. Inmiddels was het alweer 15.00 uur, dus besloten we de rest van de dag maar gewoon in het centrum te blijven, want eer dat we dan weer ergens anders waren was waarschijnlijk de volgende tempel al gesloten. Opnieuw lekker gewinkeld en gegeten. Moe maar voldaan, kropen we ons bedje die avond in. Lekker met de geshopte verse thee en een boekje.
Zondagmiddag vlogen we naar Xi'an maar 's ochtends gingen we eerst nog even naar het park. Daar waren een hoop Chinezen aan het Thai Chi'en (schrijf je dat zo?) Veelal op muziek, erg leuk om te zien. Verder was het in Munming ook gewoon 27 graden en dus heerlijk om een boekje te lezen. Echt weer even rust en genieten. Omdat we al vroeg naar het park vertrokken, haddn we geen tijd om te ontbijten dus dat zouden we dan wel in het park doen. Eindelijk een plekje gevonen waar ze eten serveerde. Op de kaart dachten wij gezien te hebben Toasted Beef, wij hadden in gedachte iets van een broodje met beef, geroosterd of gewoon warm. In iedergeval niet wat we eserveerd kregen. Moeilijk te omschrijven waar het op leek, maar tsja.. droge stukjes vlees, waar het leek alsof er nog huid op zat. Maar als je het at, dan toch weer niet. Smakelijk was het in ieder gaval niet. Het stilde de honger voor mij wel even, ik was gewoon een beetje misselijk. Jakkus!! Wat zag dat er vies uit. Iewwww..
Maar we vlogen dus naar Xi'an. Het vliegtuig had voor alle Europeanen of niet- Chinees sprekende mensen voor een nog onduidelijk reden een flinke vertraging. En daar wordt je toch wel gaar van. Ach.. Het was vliegen en we waren er dus binnen 4 uur. Wat al een wonder genoemd kan worden als je normaal 18 uur in de trein zit.
Okay, misschien klinkt alles een beetje als klagen. Maar we hebben het wel echt naar ons zin. Nu kijken we lachend terug op alle dingen die energie vreten, (zoals communiceren). Maar China is echt wel een mooi en bijzonder land. De natuur, cultuur en architectuur zijn echt heel gaaf en zo anders dan in het Westen.
Nu staan er wel een aantal Chinezen te wachten totdat ik klaar ben op de enige pc van dit hotel dus ik brei er weer een eind aan.
Heel veel groetjes en dikke Kussen!!
PS: Jeroen en Michiel heel veel plezier in Australie, het is geweldig!
De treinreis naar Guilin & Yangshuo
Hallo Allemaal!
Hier weer een berichtje uit China! Ik weet niet waar te beginnen met vertellen want er zijn zoveel leuke dingen om te vertellen. Goed als eerst nog wat leuke dingentjes uit Suzhou, waar we verbleven bij Vincent & Jessica, die ons echt in de watten hebben gelegd! (Als nog bedankt!) Een grappig voorval, de vorige keer niet beschreven in mijn stukje was tijdens het diner met Andre en Astrid bij de Japanner. Aan het einde van het eten had Astrid en wij ook wel nog wel trek in ijs en misschien wat vers fruit. Dus er wordt een serveerster geroepen en gevraagd om; ice cream and some fresh fruit, of dat mogelijk is.. Een wenkbrauw omhoog en een wenkbrauw omlaag en een brede glimlach. (in glimlachen zijn ze erg goed, vertrouw er niet op dat het dan ook goed komt) Maar na een minuutje staat de serveerster weer naast ons met: een teiltje ijsklontjes en 2 in partjes gesneden sinaasappelen. Tsja, ijs en fruit.. Klagen kan je niet.. Maar je kan je misschien indenken dat wij daar erg veel lol om hadden.
In het vorige verhaal hadden we het over scooter rijden, wat echt heel tof was. En dat we daarna uiteten zijn geweest bij een goed Chinees restaurant. Dit was nog niet het einde van de dag, rond een uurtje of negen gingen we langs een massagesalon, voor een voetmassage. Ja, dat is echt hemels en genieten! Heerlijk! In een mega grote realx stoel lagen we te genieten van een thee en een zeewier-koekje. (Ik vind die dingen echt heerlijk!) Ondertussen worden je voeten in een badje gedaan en je benen gemasseerd. Ja, het leven is slecht hoor, hier!
De volgende dag was helaas het vertrek uit Suzhou. 's Ochtends nog wel ontbeten, heerlijk zelf gebakken brood met Hollandse kaas en koffie. Tassen opnieuw in pakken en afscheid nemen van een heerlijke douche, die zonder morren gewoon warm water geeft. Het hele gezin bracht ons naar het station en zei ons gedag. Jammer om afscheid te nemen want wij hebben echt een geweldig weekend gehad. Hopelijk zij ook.
Allereerst de trein van Suzhou naar Shanghai, daar op de metro naar Railway Station South Shanghai (voor het gemak), daar op de trein naar Guilin en met de bus naar Yangshou. In totaal van deur tot deur een reis van 28,5 uur. Je moet er wat voor over hebben om iets van China te willen zien. De eerste treinreis was heerlijk, grote stoelen, veel beenruimte (zelfs voor Europeanen). Heerlijk, helaas maar 40 minuten. Toen in een propvolle metro. Mensen die London al te druk vinden, sla Shanghai metro dan maar over, want het is net een mierenhoop. Er zit (in tegenstelling tot Nederlands) wel een logica in het metrostelstel ook in de treinen, er zit een simpele en begrijpbare logica in, dus snappen doe je het heel snel. Het is alleen ontzettend druk en vol met mensen. Overal waar je kijkt, mensen, mensen en nog eens mensen. je bent letterlijk nooit alleen.
Maar goed, treinreis deel 2 was een hard sleeper. Dat is dus een wagon met 10 inhammen met in elke inham zes bedden, drie aan elke zijde boven elkaar. In totaal deel je je wagon dus met 60 mensen voor 22 uur! Ivar en ik hadden beide het middelste bed, je kan dus niet recht opzitten, want dan zit je met je hoofd tegen het boven bed. Je kan dus alleen maar liggen of gebukt zitten, voor 22 uur. Had ik al gezegd dat we dus 22 uur niet normaal konden zitten?! Nou we hebben ieder eet momentje aangegrepen om een wandeling te maken van wagon 15 naar wagon 10 om daar in het eet gedeelte dus wel normaal te kunnen zitten en om onze spieren te kunnen bewegen. Voor nou toch zeker wel 30 min tot 45 min. Dat is toch al zo'n 2 uur van de reis. Verder viel de treinreis opzich wel mee, je irriteert je alleen de eerste 10 uur aan alles en iedereen en verder lees je een boek, je kletst, je doet een spellentje en je kijkt de meest waardeloze chinese films die er zijn. Dan opeens ben je op plaats van bestemming: Guilin.
In Guilin gelijk in de bus naar Yangshou. Hoe vind je de bus? Nou dat is best heel simpel, je loopt een parkeerplaats op, je kijkt wie er het hardst schreeuwt en je luistert of hij/zij iets wat lijkt op Yanshou schreeuwt. Is dat zo, dan loop je daar naar toe, vraagt het voor de zekerheid en stapt in de bus. Een bus die meer iets weg heeft van een touringcar, maar goed, hij rijdt. Opnieuw een bizar slechte chinese film. (of wij snappen gewoon de humor niet) Maar na 1,5 uur sta je inderdaad met 2 benen en je bagage in Yangshuo. We hadden niets geboekt en ook dat is geen probleem. Je luistert opnieuw wie er het hardst schreeuwt, wel in het engels dit keer, je kijkt wat plaatjes van kamers. Je loopt met je bagage achter zo'n schreeuwlelijk aan. Je controleert of je de kamer goed vind. Je dingt wat over de prijs en voor een kleine 13 euro per nacht heb je een kamer. A. in het centrum, B. met tv en pc (gratis), C. uitzicht op de stad. Nou wat wil je nog meer?
In Yangshuo zelf, hadden we zo'n 2,5 dagen om ons te vermaken. Dus dat hebben we dan ook maar gedaan. Na onze reisplannen iets te hebben gewijzigd, hebben we vliegtickets geboekt van Kunming naar Xi'an en een treinkaartje van Guilin naar Kunming (opnieuw zo'n 18 uur in een trein, dit keer een soft sleeper). Voor leuke dingen hebben we een boottocht gemaakt over de Li rivier, naar Fuli en terug. Prachtige natuur, bergen omgeven door een beetje mist. Niet al te hoog maar heel veel achter en tussen elkaar. Echt een geweldig mooi uitzicht. Zeker op een bamboe bootje. (met motor) Langs de rivier drijven een aantal vissershuisjes met netten en gevangen vissen. Op het land zie je hier en daar wat landbouw, en dan niet de mega hectares zoals in Nederland maar een paar vierkante meters. Fuli zelf een klein dorpje, een beetje bouwvallig, veel landbouw om het dorpje heen. Wel ook een prachtig uitzicht, op prachtige natuur. Maar het voelt net of jij daar als rijke Nederlander een beetje aan het aapjes kijken bent. Maar tot nu toe, iedereen aardig en weer die brede glimlach. De schipper van ons bamboe-bootje liet ons nog even de delicatessen van de streek zien: muizen, cavia's en nog veel grotere knaagdieren. Wel heel schoon allemaal en ze stonken niet, maar om ze nou op te eten... Hij vertelde vol trots dat ze per beestje 400 yuan/ rmb vragen, zo'n 45 euro.
Omdat de voetmassage zo goed bevallen was, waren wij inmiddels nieuwschierig geworden naar een total body massage. Gewoon met kleding aan, een massage van hoofd tot teen. Hup, wij naar een vrij grote salon, met veel mensen aanwezig en wachten op onze beurt. Netjes op een bedje en het begon vrij goed. Lekker op je rug, beetje kneden en duwen en dan je schouders en toen.... auw... iew... auw... ah... oef... pff.. zucht... steun.. kreun... ahw.. PIJN! Gewoon ordinair pijnlijk. Ik was blij toen die naar mijn benen en kuiten ging, als was dat ook niet altijd even prettig, minder pijn dan mijn nek, rug en schouderbladen. Mijn hoofd en gezicht was wel heel goed. Maar auw.. auw.. auw.. de rest. Ik dacht maar, nou dit is dan lekker zo hoort het dan blijkbaar. Maar achteraf vertelde Ivar dat het niet pijn hoort te doen en dat hij nou niet echt happy was van de massage. Aan het einde van de avond waren we tot de conclusie dat we waarschijnlijk niet zo snel meer een total body massage zouden doen. Of wel een total body mishandeling. (zonder blauwe plekken overigens)
De volgende dag (vandaag) hebben een fietstocht gemaakt van 4,5 uur naar de 600 jaar oude Drakenbrug. Een pittige tocht, niet vanwege de duur of de afstand, maar vanwege het feit dat het door de modder moest. Altijd heerlijk op een net te kleine damensfiets met gladde banden. Een uitdaging opzich! Maar we zijn er gekomen, door de modder en op het vertrouwen van Chinezen met een brede glimlach die alleen het woordje Dragon Bridge kennen en dan wijzen met hun vinger in een bepaalde richting die je zelf nooit gekozen zou hebben. Er staan maar op heel weinig borden engelse woorden, of normale letters dus alles is op de gok. Daarnaast, hadden wij geen kaart alleen maar een mini kaartje uit de Lonley Planet. Waar natuurlijk niet alle kronkelweggentjes op staan en die zijn er veel hoor. Ivar wilde graag terugfietsen langs de Yulong rivier omdat we dan op een gegeven moment 100% bij een kleine brug moesten uitkomen die ons terug naar Jima zou leiden en vanaf daar wisten we wel hoe we naar Yangshuo moesten komen. Alleen langs de rivier fietsen, betekenden niet fietsen, maar met je fiets op een hele smalle verhoging lopen door andermans moestuin en gewas. Een enorme, vieze modderpoel en daar dan je fiets lekker door heen trekken. Leuk joh, echt genieten. Van je kruin tot je tenen onder de modder zitten, een beetje zigzaggend door de modder lopen, wegglijden en zakken in de modder. Echt zo ontzettend leuk... (ja, ik had lichte moordneigingen) Maar uiteindelijk konden we dan toch ook nog een stukje fietsen, kwamen we we heel even weer op beton en toen de kleine brug waar we naar op zoek waren en toen... Jima! Vanaf hier konden we gewoon weer naar het hotel fietsen. Yeah!! We hadden het overleefd. Wij waren ontzettend smerig en de fiets die we hadden gehuurd voor 1,10 euro, was niet meer om aan te zien. Maar we waren weer in Yanshuo, allereerst de fiets weggebracht, heerlijk gedouched, (je moet in dit hotel de douche en de kraan te gelijk aan zetten anders heb je alleen koud water) daarna een voetmassage, dat durfde we dan nog wel aan na die total body-mishandeling. Een hapje eten, even een wandeling langs de shopjes en lekker naar het hotel.
Morgen vertrekken we dus naar Kunming per trein. We houden jullie op de hoogte!
Heel veel Liefs en Groetjes!
Ps; Als nog gefeliciteerd oom Martin, is al weer en paar dagen geleden, maar beter heel erg laat dan nooit...
Tante Ella, u ook nog vele jaren!
Sandra, jij ook gefeliciteerd en Merle jij ook een fijne verjaardag!
Jeroen, nog 7 dagen man! Australie schiet al op!
Nou dat was het wel weer denk ik!
Ivar en Stephanie
China: Shanghai & Suzhou
Hallo allemaal!
Afgelopen woensdag zijn we allebei aangekomen in Shanghai, China. Ivar ergens aan het begin van de middag en ik 's avonds. Mijn reis naar China begon goed, namelijk met een vertraging van 1 uur en 20 minuten. Het systeem om vliegtuigen te zien aankomen, te traceren en te identificeren werkte niet. Dus dat moest 'even' gerepareerd worden. Helaas mochten we het vliegtuig niet verlaten en moesten we allemaal met de gordels om in het toestel blijven zitten. Heel gezellig allemaal, maar ja.. je mocht ook je mobiel niet aan zetten of iets, dus ik kon ook Ivar niet bereiken om te vertellen dat de reis 1 uur en 20 minuten langer zou duren. Hij heeft dus ontzettend lang, (ook ivm bagage & alles) staan wachten op mij. Gelukkig werd het wachten wel beloond, want daar was ik dan eindelijk! Een heerlijk welkom, heerlijk om elkaar weer te zien! Moeilijk om mij te vinden was het niet, want echt alles is Chineeswat er aankomt en rondloopt. En ik met mijn 1, 72 m. ben echt een groot opvallend persoon!
De eerste volle dag in Shanghai hebben we besteed aan het vinden van een engelstalig treinkaartjes verkopend loket. En in heel Shanghai is dat er dus wel geteld 1. Een stad met 22 miljoen inwoners en dan vervolgens maar 1, engelstalig loket in de gehele stad. Tsja, toen we daar eindelijk waren, was iedereen duidelijk onder de indruk van ivar en mij, de baas van het loket, stond door het glas heen foto's te maken van het fenomeen kaartjes kopende Hollanders. Serieus, en dan niet gewoon 1 foto, nee een hele reportage! Geweldig! Maar ook in de metro of op straat zijn we nog echt het bekijken waard blijkbaar. Overal worden stiekem foto's gemaakt of onopvallend naar ons gestaard. Na het kaartjes kopen zijn we lekker door Shanghai gaan wandelen en een beetje winkelen. 's Avonds naar the Bund, een soort van promenade, waar de skyline van Shanghai prachtig in uitkomt met alle lichtjes en kleuren.
De tweede dag, zijn we naar het hoogste gebouw van Shanghai geweest, (Shanghai Financial Center) Zo'n 492 meter hoog, met een geweldig uitzicht over Shanghai. Helaas wat mistig, maar deze dag wel droog! Dus het zicht was sowieso beter dan de dag ervoor. Dan lijken andere grote gebouwen in Shanghai echt heel klein, zoals: de Jin Mao Tower en de Oriental Pearl en ook dat zijn geen kleine jongens. Zels op een toeristische attractie als de toren waren ook wij een attractie opzich. Opnieuw stiekem foto's en veel bekijks. Ik gok vooral dat Ivar veel bekijks heeft, want blonde vrouwen met steil haar is toch niet zo ongewoon.
's Avonds zijn we met de trein naar Suzhou afgereisd. in Suzhou woont familie van ivar. Vincent en Jessica wonen daar met hun twee dochtertjes Ruby & Zoe, al ongeveer twee jaar. Bij hun bijven we twee nachten slapen voor we de treinreis gaan maken van Suzhou naar Guilin (23 uur).
We werden door Vincent en Jessica opgehaald van het treinstation en gingen gelijk door uiteten. Naar (Pa, blijven lezen) de Japanner, maar een Japanner 10x zo lekker dan Sumo of die andere in Rotterdam. Echt heerlijk, ik heb zelfs niet eens vlees op die avond alleen maar vis en ja, ook rauwe vis. Het was heerlijk! Tijdens het eten werden we ook vergezeld door twee vrienden, Andre en Astrid. Hele leuke en gezellige mensen ook uit Nederland die hier in China wonen voor werk. Na het eten gingen we een potje poolen met zijn alle. Leuk kletsen en wat drinken. Na het poolen naar een Chinese discotheek. Voor het laatste drankje van de avond. Echt een super discotheek, de aankleding heel apart. Heel veel hout en oude glas- in-lood achtige kamerlampen. (grootmoeders tijd zo'n beetje) maar wel knipperend en andere felle lichten, maar echt heel stijl vol en gaaf! Gewoon muziek die we in Nederland ook draaien, misschien een beetje gedateerd, zo nu en dan, maar wel dansbaar!Rond een uurtje of 2 waren we thuis en 2.15 uur lagen we allemaal heerlijk in ons bedje.
De volgende dag een heerlijk ontbijtje met BROOD!! Tsja, we ontbeten tot nu toe met rijst of een menutje van de Mac. (Mac Chicken of iets.)We hadden zelfs Nederlandse kaas en nutella! Kortom even weer een normaal ontbijtje. Ohw.. en echte koffie! Na het ontbijt met zijn zessen op drie scooters door Suzhou heen gecrossed. Zeker wel met snelheden van 35 kilometer per uur, door het oude en nieuwe gedeelte van Suzhou. Een hele ervaring! Maar ook heel leerzaam. Zo is 1 -2 x kort toeteren: kijk uit, ik wil erlangs & 1x lang toeteren is ga opzij je zit in de weg en je irriteert me. Wie zei dat Chinees zo moeilijk is?
Heerlijk gewandeld door kleine steegjes met overal kraampjes en Chinezen. Met een boottocht van het einde van de wandeling terug naar onze scooters. Vol verbazing zagen Ivar en ik dat het al 16.35 uur was. We hadden ons zo goed vermaakt tijdens het scooter rijden en het wandelen dat we niet eens erg in de tijd hadden gehad. Opnieuw op de scooter door de stad naar het Chinese restaurant waar we opnieuw een heerlijke echte chinese maaltijd hebben genuttigd. Ohja, alles met stokjes. Ik begin er nu eindelijk een beetje behendig in te worden. Vooral de eerste dag in Shanghai vloog het eten alle kanten op. Als je dan je bord optilde lag de helft van de inhoud van je bord op de tafel en onder je bord.
Het oude gedeelte van de stad is echt ontzettend mooi, kleine steentjes op de weg, lampionnen aan de huizen. Wel uiteraard verouderd en schoon en in goede staat is anders, maar een heel gaaf gezicht. Suzhou wordt ook wel het Venetie van het noorden genoemd, maar dat konden we niet helemaal terug vinden. Goed, er stroomt water wel 1 hele rivier, en daar varen ook bootjes op. Maar dat is het ook wel. Wel echt Chinees en ontzettend gaaf. Scooter rijden overigens echt een hele kunst. Flink toeteren, gas geven en in ieder gaatje wat vrij komt je scooter inproppen is de manier van rijden, maar het werkt en na zo'n 10 minuten heb je het onder de knie. De kruispunten zijn andere koek, maar die zijn ook groter dan de meeste kruispunten in heel Nederland, lijkt haast wel een voetbalveld.
Ivar is inmiddels al aan een kop koffie en zit op de bank bij Vincent en Jessica en ik ga nu ook volgen. De koffiegeur lokt! We schrijven snel weer!
The Rock Tour @ Northern Territory, Australia
Mijn laatste berichtje uit Australie alweer. De zes weken en een klein beetje zijn op zo'n kleine 12 uur na voorbij. Morgen stap ik in het vliegtuig naar Shanghai. Lijkt voor mij allemaal zo snel gegaan en soms zo onwerkelijk dat ik hier heb rondgereisd. Maar de foto's bewijzen het toch echt!
Maar goed, over naar The Rock Tour, dit was de organissatie waarmee ik de droge woestijn mee doorgereisd heb op weg naar; Uluru, Kata Tjuta en Kings Canyon. Even voor de verbeelding, ik sliep in Alice Springs, wat dus zo'n kleine 6 uur rijden is naar Kings Canyon. Of te wel dat is heen naar Parijs en terug halverwege Belgie. Kortom best een lange reis, in een busje. Maar nadat we 's ochtends om 06.00 uur zijn opgepikt, en dus een kleine 6 uur in een busje hadden gezeten, was onze eerste stop: Kings Canyon! Hier deden we een mooie wandeling van zo'n kleine 4 uur. Onze beentjes konden we dus goed strekken. Kings Canyon, is echt geweldig, Je loopt door de Canyon dan ga je weer omhoog en heb je een goed uitzicht over de Canyon en dan loop je weer naar beneden door de Canyon. Helaas, had het 14 dagen ervoor flink geregend dus ehwm... de woestijn was een beetje groen. 
Na de zwempartij, hup in het busje naar onze bush-camping. Onderweg nog even gestopt bij de zoute meren en vanaf een afstandje Fouluru bekeken. Een berg die veel op Uluru lijkt, maar het stiekem niet is. Heel verwarrend. Hier ging ook de zon onder en dat is toch wel een prachtig gezicht hoor! Zand, gras en dan het meer.. Mooi. Toen door naar de bush-camping. Of te wel een camping zonder douche en de toilet is... ewhm... ja.. een huisje met een bankje en een gat in het bankje. In het gat, lag zand en een heel hoop... tsja.. wat je dus doet op het toiltet. Stinken joh! Wat ik dan niet helemaal begreep was dat we die avond Chili Con Carne aten, want iedereen moest die avond zeker 2 keer naar het toilet.
De volgende dag rond 5.30 uur op en richting Kata Tjuta, dit ligt in het National Park wat dus eigendom is van de aboriginals. Mooi gebergte, met de vallei van de wind. Ook hier weer een flinke wandeling van een aantal uurtjes. Maar opnieuw erg mooi. Hier kregen we ook wat uiteg van de gids over de cultuur en hun gebruiken en over hoe ze de woestijn gebruiken om te overleven in deze hitte. Die dag wel te verstaan 42 graden. Ja, dat is warm en nee, dat wil je niet in Nederland. Al is het bij jullie nog zo koud! Iedere dag sjouw je drie liter water mee om te drinken, jammere is alleen dat het nooit koud is. Van 5 uur in je tas te hebben gezeten is het water heerlijk warm. Jammie... (not) 
Nog geen 15 minuten na de start van de wandeling voelde ik me niet lekker. Misselijk en last van mijn hoofd. De gids had aangeven als je je niet lekker voelt, moet je dat melden. Dus ik naar de gids toe, hij gaf mij een poedertje om mijn vocht op pijl te houden. De eerste drie slokken waren prima, maar slok vier en vijf gingen niet en ik spuugde alles weer uit (bij de heilige rots van de aboriginals) en of dat nog niet genoeg was ging mijn neus ook nog bloeden. Hoera, iedereen in paniek. (op de gids na) Iedereen in het busje terug naar de visitor centre, waar ik gechecked werd en werd geconstateerd dat ik toch ondanks mijn liters water uitgedroogd was. Te weinig zout, waardoor het water wat je drinkt niet tot slecht wordt opgenomen. Heel prettig, dus ik werd in een kamertje gebracht met ijs in mijn nek, op mijn hoofd, op mijn borst en op mijn buik om af te koelen. Gezellig in mijn uppie. De gids was de rest van de groep naar de volgende stop aan het brengen en de man van het visitor centre liet mij gewoon lekker alleen liggen daar. Heel gezellig, naast een zoemende ijskast en een luide airco.
Het mooie was om 17.00 uur ging het centre dicht en werd mij vertelt het gebouw te verlaten. En buiten te wachten op mijn gids. In de zon! Ik had net 2 minuten daarvoor een uur lang in ijs gelegen vanwege uitdroging. Te bizar, maja.. je zit midden in de woestijn dus een alternatief is er niet echt. Gelukkig voelde ik me een stuk beter en was ik ook een stuk afgekoeld. Gelukkig binnen 10 minuten stond de gids voor het visitor centre en hij kon niet begrijpen dat ze me er uit hadden gezet. Tsja, blijkbaar stond het avondeten klaar voor die man. Ach..
Maar goed, de tour ging verder. We gingen de zonsondergang bekijken met op de voorgrond Uluru. Iedere 10 minuten verandert de kleur van de rots door de ondergaande zon. Ontzettend mooi, heel indrukwekkend ook. Je ziet de kleurverschillen wel goed, maar op de foto's is pas echt goed te zien hoe de kleuren veranderen.
Nou weer een nachtje slapen onder de sterren en bij een kampvuurtje, dit keer met douche en toilet mogelijkheden. Erg prettig. Wat stomme maar zeer grappig spellentjes gedaan bij het kampvuur, aboriginals verhalen en gewoon lekker kletsen. Daarna heerlijk slapen, alleen was er een Canadees meisje die de heleboel bij elkaar snurkte, dus ik had mijn oordopjes maar ingedaan. want het was echt niet normaal. Probleem alleen was, dat de volgende ochtend Annieke (ned. meisje op de tour) mij moest wakker maken toen iedereen al bijna klaar was en in de bus zat. Hmmm.. ik moest toen nog douche en alles inpakken.
Op de laatste dag gingen we de zonsopgang bekijken met op de voorgrind Uluru en schuin aan de zijkant Kata Tjuta. Prachtig gezicht opniew. Mooie kleur verschillen en prachtige zonsopkomst. En met het opkomen van de zon, kwamen ook gelijk de vliegen te voorschijn. Die had ik nog niet eerder genoemd maar die waren dus echt overal aanwezig en niet 1, niet 2 of 5 nee.. met gemak 25 per persoon. Heel leuk, bijna iedereen liep met een vliegennetje op zijn of haar hoofd. Een hoop zalfjes en creme-tjes die de vliegen moesten weghouden. Ik had een potje gekregen van de Ieren waarmee ik ook St. Patricksday heb gevierd, het rook een beetje vreemd, maar de vliegen bleven weg voor 45 min tot 1 uur en dan moest je je gezicht weer insmeren. Zelfs de gids was verrukt dat ik dat potje bij me had, want hij wilde toch ook wel een paar keer gebruik maken van het spullentje. Na de zonsopgang, was het weer de buurt voor een wandeling rond de Uluru, ongeveer 3 tot 3.5 uur. Wel opnieuw weer heel mooi. Op sommige plaatsen schilderingen van de aboriginals en soorten inhammen die voor verschillende doeleinden werden gebruikt. Zoals bijvoorbeeld een plaats om te koken, te bevallen, te vergaderen, allemaal heel gaaf om te zien. Er was ook een waterwhole waar zich weer een aboriginal-verhaal afspeeld met 2 slangen, uiteraard met een verklarend doeleinde waarom de besjes rond de waterwhole giftig zijn. Nou deze wandeling, die ik wel gewoon gemaakt hebt, met in mijn rugzak inmiddels, 3.5 liter water en een zakje poeder voor het geval ik het niet zou trekken van mijn gids. Ging het wel goed, moest wel 100x plassen, gezellig achter een steen of bosje terwijl half Australie die wandeling op het pad aan het doen is. Gelukkig had ik inmiddels ook een leuk groepje waarmee we de wandeling deden die allemaal in de gaten hielden of ik wel genoeg dronk.
Na de wandeling terug naar Alice Springs. Eerst nog even langs een kamelen-fokkerij waar je op een kameel kon zitten. (Nou nee, dankje) Vervolgens door naar Alice Springs, douche en omkleden even rusten en dan naar de after party, waar je kon eten en gezellig een drankje kon doen ter afsluiting van de tour. Op het menu: Camel Curry Pie! Tsja, dat moet natuurijk even geprobeerd worden. Smaakte erg lekker, al zeg ik het zelf. Daarna drankjes en dansen in de pub ernaast. Ontzettend gelachen, onze gids was niet meer de verantwoordelijke jongen, hij ging daadwerkelijk helemaal los. Waarbij door de gehele tour geconstateerd werd dat hij: 1, niet kan dansen... wel een leuke poging doet. 2, hij heel vals zingt... opnieuw wel een leuke poging doet en 3. Hij toch wel de leukste gids was van de hele Rock Tour organisatie. De rest van de gidsen stonden een beetje flauw met hun drankjes langs de bar, een beetje chagrijnig te doen. Maar alles even samengevat: een ontzettend gave tour en een hele mooie tour! Een gedeelde eerste plaats met Fraser Island!
De volgende update is vanuit China! De foto's volgen nog, want ik weet niet hoe ik extra fotoruimte moet creeren en mijn wasmachine is bijna klaar dus ik heb ook geen tijd om dat nu even uit te zoeken. Maar ik beloof de foto's volgen nog!
Liefs & Groetjes
Kuranda & Cape Tribulation, regenwoud-ervaring
Hallo Allemaal,
Het heeft eventjes geduurd maar hier ben ik weer! Tsja, niet alle pc's zijn geweldig om te schrijven of om foto's up te loaden dus het duurde even om een geschikte pc te vinden. Maar niet getreurd hier zijn we weer. En geloof me ik heb weer wat te vertellen.
Afgelopen week (17 mrt) aangekomen in Cairns een leuk gezellig stadje, groter dan de gemiddelde voorgaande steden. Heerlijke boulevards, straten met souvenierwinkeltjes en markten. Lekker struinen en van het weer genieten. Ohw.. even tussendoor, ik heb geen last gehad van de cycloon. Paar keer 's nachts regen en harde wind, maar verder helemaal niets. Ik was overal op tijd vertrokken. Maar terug naar Cairns.
Genieten dus! Even lekker relaxed en voorbereiden voor de trip naar Cape Tribulation. Maar aangezien ik toch geen minuut kan stil zitten, had ik bedacht om er ook nog maar een dagtripje tegen aan te gooien naar Kuranda. Kuranda is een klein plaatsje boven in de bergen. Je gaat er naar toe met een hele grote, hoge kabelbaan! Prachtig uitzicht, metershoog boven het regenwoud. Schitterend! Je kan in totaal twee keer uitstappen onderweg om door het regenwoud een stukje te lopen en naar een aantal uitkijkpunten te lopen om foto's te maken. De tocht was echt heel gaaf! Kuranda zelf daarentegen viel een beetje mee, de ontzettendgrote aborigenalsmarkt, bestond uit ehm... 5 kraampjes..
Hierna nog een dagje Cairns, liggen bij de Lagoon en nu echt alles voorbereiden voor mijn trip van wel 3 hele dagen in het regenwoud! Spannend! 's Ochtends om 7.00 uur werd ik opgehaald door de tourguide voor die dag. Allereerst naar Port Douglas om daar het strand te bezichtigen en alles te horen over de veel te dure huizen waar een hoop Hollywood sterren wonen of ooit gewoond hebben of ooit gedacht hebben om iets te gaan kopen. Tsja..Iets boven het budget voor ons klootjesvolk, maar wel mooie huizen.
Toen door naar Mossman, een gebied in Cape Tribulation regenwoud met een mooi watertje en rotsten, vissen, schildpadden, hagedissen en natuurlijk niet vergeten muggen! Daar een wandeling gemaakt van een minuut of 45. Daarna door naar de Daintree rivier, in een bootje over de rivier op zoek naar: krokodillen!! Jaja, en we hebben ze gevonden vijf stuks in totaal! Twee grote, twee wat minder grote en een baby krokodil. Heel gaaf en heel spannend te gelijkertijd. Alle vingers, armen, benen en fototoestellen moesten binnen boord blijven en we mochten natuurlijk niet leunen op de boot anders kiepen we om en liggen we gezellig naast de krokodil.
Vervolgens door naar lookout Alexandra voor een schitterend uitzicht over Cape Tribulation Bay en strand. Hoewel ik toch menig uitzicht nu al bewonderd heb, was dit toch weer een adembenemend mooi uitzicht. Even een wauw-momentje in paradijs. Schitterend. Snel nog even een wandeling over een stukje strand, waar we opnieuw verrast werden door reptielen vriendjes. (zie de foto's) Hierna eindelijk lunch!! Fish and Chips..
Toen kwam het leuke deel, de mensen die een nachtje of 2 bleven slapen werden gedropt bij hun hostel. Dus ik vrolijk de bus uit, blijft verder iedereen zitten! Ik was de enige die dus bleef slapen in het regenwoud! Gezellig. Vol goede moed ging ik maar inchecken, je weet nooit misschien zit het hostel wel helemaal volgeboekt en zit iedereen al binnen. Helaas, ewhm.. dit was dus niet het geval. In totaal bleven er die nacht, wel 4 mensen in het hostel. Ik, twee duitse meisjes en de receptioniste. Jippie... Ik had het hele hutje voor mijzelf alleen, met alle muggen en motten. Toilet en Badkamer was een stukje lopen.. door het regenwoud. En aangezien er in Cape Tribulation geen elektriciteit-netwerk is en ieder huis of hostel zijn eigen stroomgenerator had, ging alles om 23.00 uur uit. Op zicht geen probleem, maar ewhm.. in het pikkedonker naar je toilet lopen door een stukje regenwoud en geen hand voor ogen zien. Niet prettig. Gelukkig sliep ik er niet 1 nacht maar 2.
Ach, 's avonds vanaf 20.00 hadden de twee dames en ik een nachtwandeling door het regenwoud, op zoek naar het nachtleven in het regenwoud. Ik was blij dat we niet meer dan een grote muis zijn tegen gekomen. Al vond de gids het jammer dat we geen possums, slangen of andere grote dieren hebben gezien. Ik vond de krekels, kakkerlakken, spinnen en andere kevers wel meer dan genoeg eigelijk.
Volgende dag had ik me voor genomen om de wandeling naar Cow Bay te maken en omdat het zo lekker weer was een ijsje te gaan scoren. Eerst naar het strand 4 km heen, 4 km terug en voor een ijsje moet je ook wat over hebben, 2 km heen en 2 km terug. Verder was dat ook alles wat maar aan te lopen was. Verder was er helemaal niets, ja regenwoud. Dus ook daar hebben we maar een wandeling doorgemaakt, deze duurde in totaal een uur dus ik kan vertellen dat die dus ook ongeveer 4km was. Mag ik even een luid applaus voor het lopen van 16 km op 1 dag!
De volgende dag regende het, (hoe vreemd in het regenwoud) en niet zo'n klein beetje ook, dus ik had besloten om lekker een boekje te lezen van de book exchange en te wachten totdat mijn bus mijn weer kwam ophalen. Een voordeel, als het regent geen muggen! De bus bracht mij nog naar het Discovery Centre, waar je door het regenwoud loopt met een kaartje, waar planten op staan, hoe ze heten en wat hun functie is. Heel nuttig.
's Avonds, blij dat ik weer terug in mijn oude vertrouwde Cairns was, kwam ik Sander & Eline tegen (Byron Bay, Cheeky Monkey) gezellig met hun een hapje gegeten in de hostel keuken en daarna een drankje in de Ierse pub. De Ierse dames, waren ook van de partij dus een gezellige avond.
Ondanks alle drama's in the middle of nowhere, toch een goede afsluiting!
Vrijdag start mijn tour naar Ayers Rock en de rest van de outback! Slapen in de woestijn!
Ik hou jullie op de hoogte!
Magnetic Island and Wildlife!
Hier weer even een berichtje van mij. Nu vanaf Magnetic Island, wat een prachtig eiland is dat.
Volledig gevuld met droog regenwoud en langs de randen van het eiland prachtige baaien.
Echt een klein paradijsje. Maar er zijn ook mindere kanten aan dit paradijsje, onder andere
dat er dus een hoop dieren lekker los lopen op het eiland. Wat voor iedereen heel normaal is,
alleen niet voor mij dus het is wel even schrikken als je opeens, leguanen, spinnen, schildpadden, waterslangen, walibi's en possums tegenkomt. Ja, sommige ook in het donker.
Dit betekent onder andere dat, het weleens kan voorkomen dat je naar je keuken wandelt
en daar vervolgens geen ontbijt aantreft, omdat onze lieve possums dit vannacht al voor
je hebben opgegeten. Tsja.. dan maar een stevig ontbijt met een appel en een glas
ananas/ mango sap. Snel even naar de supermarkt om de hoek, was de oplossing.
Maar goed, verder gaat alles goed. Ze hebben naast mijn lieftallige blokhutje en heus
wildlife park met krokodillen, slagen, leguanen, wombats en koala's. Daar ben ik dus
vandaag even een kijkje gaan nemen. Het is echt een heel klein parkje, net een
kinderboerderij in Nederland. Ongeveer dat formaat, met ook hele kleine lieftallige
krokodillen, slangen, hagedissen en koala's. Dus ik kan 's nachts gewoon rustig slapen
er is helemaal niets engs aan. Nou ja, uitgezonderd van die slangen, krokodillen en hagedissen dan.
Je mocht in het park verschillende dier ook vasthouden en ik heb zelfs een eigen koala-foto laten maken. Jajaja.. een koala echt vast houden en lachen. De foto is echt heel leuk, ik heb er ook een op mijn eigen camera dus je kan ze in mijn foto-log bewonderen. Maar niet alleen de koala. Ook met de rood-staart-zwarte-kakatoe en twee soorten hagedissen. De slang heb ik laten schieten, die trok me toch niet zo heel erg. Iewwww....
Verder ga ik vanmiddag denk ik het eiland door per bus. Het is best een groot eiland en veel
mensen gaan alleen maar naar het strand maar ik ben benieuwd naar The Forts. Daar schijn je koala's in het wild te kunnen spotten. Dus ik ben benieuwd. Anders schijnt Nelly Bay, Picnic Bay en Arcedia ook erg leuk te zijn dus wel zien wel.
Morgen vertrek ik naar Mission Beach, voor een nachtje dan door naar Cairns.
Als ik aan kom in Cairns is het 17 maart, en voor de Ieren is het dan St. Patricks Day!
Groot feet in alle Ierse pubs en aangezien ik deze week drie Ierse dames heb leren kennen
(moeder en twee dochters) en zij ook in Cairns zijn, bouwen we daar een leuk feestje!
Tot snel weer!
Liefs! X
Ocean Rafting around the Whitsundays!
Nog geen 15 minuten terug van Ocean Rafting around the Whitsundays. En het was te gek, super! Tsja, ik zou gaan zeilen maar de trip was geannuleerd door het bedrijf omdat er te veel wind stond. En ik maar denken dat wind nodig is om te zeilen, maar blijkbaar is wind met snelheden van 65 kilometer per uur net te veel. Dus helaas, het zeilen ging niet door, maar aangezien ik wel een trip wilde maken naar de Whitsundays en ik niet lang kan wachten. (in dit geval had het te maken met het feit dat mijn bus vertrekt en niet omdat ik zo ongeduldig ben) Maar goed, de travelagency adviseerde mij, om dan te gaan ocean raften. Als er iets van een trip door zou gaan ondanks het weer dan was het deze wel.
En niets is minder waar, vanochtend hoorde ik dat alle boottrips waren afgelast, behalve: The Ocean Rafting!! Yeah, dus wij op naar het resort waar onze raftboten op ons langen te wachten. We werden van te voren wel meerdere malen gewaarschuwd dat het wel echt een bizarre tocht zal worden. Maar er heel huids zouden terug komen. Nou dat is toch fijn om te horen!
Maar goed, ik met een groepje van 14 in het raftbootje, scheuren door het water heen, door de golven heen. Tussen de verschillende eilanden door. O, zo'n mooi gezicht. Eilanden bezaaid met bomen en regenwouden. Sommige met witte stranden van voren, waarna je dan door kan lopen naar het regenwoud. Prachtig! En ja, wel een flinke stevige wind op het water, maar wel een flinke zon! Heerlijk!!
De eerste stop was Hook Island, een van de grootste eilanden in het Whitsundays-gebied. Hier klommen we uit onze boten en liepen we door het water naar een stenen trap, die ons leidde naar een aboriginal-groot met muurschilderingen. In ze grot, werden de vrouwen gebracht om te bevallen en mannen om uit te vinden wie het sterkst was. Het was niet zo groot maar, wel grappig om de muurschilderingen te zien. Het was niet helemaal duidelijk wat het nou precies was, maar het zag er leuk uit.
Terug in de boot raften we vrolijk verder naar de plaats waar we gingen snorkelen. Vlak voor een eiland, werd de boot vast gelegd en werden de snorkels uitgedeeld. Om dat het stingfish -seizoen is begonnen (kwallen en andere enge prikbeestjes die je pijn doen) moesten wel allemaal een wetsuite aan, ter bescherming. Heel charmant, in combinatie met je snorkel. Ach, het beeld daarentegen op het reef, niet normaal een hele andere wereld. Zo veel kleur onderwater, zoveel vis, zoveel koraal. Prachtig, kleine vissen, grote vissen, in alle kleuren, wit zwart, blauw, geel, oranje, paars. Maar ook de planten onderwater, niet alleen groen, maar ook roze, blauw en geel. Bij deze wil ik ook gelijk even mijn collega's bedanken voor hun cadeautje, ik heb dankbaar gebruik gemaakt van mijn onderwatercamera!! Thnx, guys!! Hopelijk is er ook nog wat te zien op de foto's. Maar het was zo ontzetten gaaf. Gewoon zwemmen, onder je het koraal en naast je, achter je de vissen. Wauw!!
Na het snorkelen was het tijd voor de lunch, maar eerst nog even 35 minuten raften om bij het goede eiland te komen. Lunchen deden we op: White Heaven Beach, het witste strand ter wereld. En het was prachtig! (google even op afbeeldingen, je weet niet wat je ziet zo mooi!!)
Heerlijk op het strand met je bordje vol met sla, pistoletjes en beef. Uitkijken op een blauwe zee, met golven. Genieten! Na de lunch kon je kiezen om te gaan zwemmen, zonnebaden of een rondje te lopen. Ik besloot om een rondje te gaan lopen en op zoek te gaan naar een toilet. Eenmaal het toilet gevonden, was daar ook mijn eerste ervaring met enorme, grote spinnen. Even voor de beeldvorming: kijk naar je linkerhand, vingers bij elkaar. Dit was de lengte van de spin, exclusief poten! Ahw.... Ik, ben daar heel voorzichtig voorbij gelopen, geplast, terug gelopen naar de boot camera gepakt, teruggelopen naar het toilet en een foto gemaakt. Dus jullie kunnen hem bewonderen. (JAJA.. foto's volgen)
Verder nog een leuk weetje: op een goede dag qua weer sta je dus met zo'n 150 a 200 mensen op white heaven beach, nu slechts 15! Tsja, er passen maar 15 mensen in een raftbootje. Dus ik heb ook echt foto's van White Heaven Beach, met geen mensen! Volgens de tourguide een collecters item!
Na het zonnebaden terug in de boot naar het resort. De golven waren nogsteeds goed aanwezig, en er was bijna geen boot of iets te bekennen, dus met vol gas door de golven heen, door de stroming. Ahw.. zo geweldig. Je werd natter door het raften dan door het zwemmen.
Pff, ben wel moe. Over al zit zand, het zand is zo fijn dat het overal tussen kruipt en jeukt. Maar het was een geweldige ervaring. Zo gaaf! Zo douche en eten koken. Vanavond paste, beef bolognese (uit een pakje).
Zoek zeker even plaatjes op als je geen voorstelling kan maken. Mijn foto's volgen nog!
Succes met het weer! Tot snel!!
Liefs Stephanie